ದೇಶ್ಯ ಪದಗಳು

 

ದೇಶ್ಯ ಪದಗಳು

ಪೀಠಿಕೆ:

ಯಾವುದೇ ಒಂದು ಭಾಷೆಯು ತನ್ನದೇ ಆದ ಮೂಲ ಶಬ್ದಕೋಶವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ. ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗುವ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಅವುಗಳ ಮೂಲದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ನಾಲ್ಕು ವಿಧಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಬಹುದು: ತತ್ಸಮ, ತದ್ಭವ, ದೇಶ್ಯ ಮತ್ತು ಅನ್ಯದೇಶ್ಯ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಸ್ಕೃತದ ಪ್ರಭಾವವಿಲ್ಲದ, ಪರಭಾಷೆಯ ಸೋಂಕಿಲ್ಲದ, ಕನ್ನಡದ ಮಣ್ಣಿನಿಂದಲೇ ಹುಟ್ಟಿದ ಅಪ್ಪಟ ಕನ್ನಡ ಪದಗಳನ್ನು 'ದೇಶ್ಯ ಪದಗಳು' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತೇವೆ.

೧. ದೇಶ್ಯ ಪದ ಎಂದರೇನು?

'ದೇಶ್ಯ' ಎಂದರೆ ಆಯಾ ದೇಶಕ್ಕೆ ಅಥವಾ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು ಎಂದರ್ಥ. ಕನ್ನಡ ನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಚೀನ ಕಾಲದಿಂದಲೂ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಆಡುಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತಾ ಬಂದಿರುವ, ಸಂಸ್ಕೃತ ಅಥವಾ ಇತರ ಯಾವುದೇ ಪರಭಾಷೆಯಿಂದ ಎರವಲು ಪಡೆಯದ ಪದಗಳೇ ದೇಶ್ಯ ಪದಗಳು.

ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯ: ಇವು ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯ ಜೀವನಾಡಿಗಳು. ಕ್ರಿಯಾಪದಗಳು, ಸಂಬಂಧವಾಚಕಗಳು, ಮತ್ತು ದಿನನಿತ್ಯದ ವಸ್ತುಗಳ ಹೆಸರುಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ದೇಶ್ಯ ಪದಗಳಾಗಿರುತ್ತವೆ.

ಗುರುತಿಸುವಿಕೆ: ಈ ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಸ್ಕೃತದ ಮಹಾಪ್ರಾಣಗಳು (ಖ, ಘ, ಛ, ಇತ್ಯಾದಿ) ಅಥವಾ ಋ-ಕಾರಗಳು ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಇವು ಸರಳ ಮತ್ತು ಸುಲಭವಾಗಿ ಉಚ್ಚರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿರುವ ಪದಗಳಾಗಿರುತ್ತವೆ.

೨. ದೇಶ್ಯ ಪದಗಳ ವರ್ಗೀಕರಣ

ದೇಶ್ಯ ಪದಗಳನ್ನು ಅವುಗಳ ಬಳಕೆಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ವಿವಿಧ ವಿಭಾಗಗಳಾಗಿ ನೋಡಬಹುದು:

ಅ) ಸಂಬಂಧವಾಚಕ ದೇಶ್ಯ ಪದಗಳು

ಕುಟುಂಬ ಮತ್ತು ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸಲು ಬಳಸುವ ಮೂಲ ಕನ್ನಡ ಪದಗಳು.

ಅಪ್ಪ, ಅಮ್ಮ, ಅಣ್ಣ, ಅಕ್ಕ, ತಮ್ಮ, ತಂಗಿ, ಅವ್ವ, ಅಜ್ಜಿ, ಮಾವ, ಅತ್ತೆ, ಮಗ, ಮಗಳು, ಮೊಮ್ಮಗ.

ಆ) ದೇಹದ ಭಾಗಗಳು

ದೇಹದ ಅಂಗಾಂಗಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಬಹುತೇಕ ಪದಗಳು ದೇಶ್ಯ ಪದಗಳೇ ಆಗಿವೆ.

ತಲೆ, ಕಣ್ಣು, ಕಿವಿ, ಮೂಗು, ಬಾಯಿ, ಹಲ್ಲು, ನಾಲಿಗೆ, ಕೈ, ಕಾಲು, ಬೆರಳು, ಬೆನ್ನು, ಹೊಟ್ಟೆ, ಎದೆ, ಕೂದಲು.

ಇ) ಪ್ರಕೃತಿ ಮತ್ತು ಪರಿಸರ 

ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ನೈಸರ್ಗಿಕ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಬಳಸುವ ಪದಗಳು.

ನೆಲ, ಮುಗಿಲು, ನೀರು, ಬೆಂಕಿ, ಗಾಳಿ, ಹೊಳೆ, ಕೆರೆ, ಹಳ್ಳ, ಬೆಟ್ಟ, ಗುಡ್ಡ, ಕಲ್ಲು, ಮಣ್ಣು, ಹೂವು, ಹಣ್ಣು, ಗಿಡ, ಮರ, ಬಳ್ಳಿ, ಕಾಡು.

ಈ) ಪ್ರಾಣಿ ಮತ್ತು ಪಕ್ಷಿಗಳು

ಆನೆ, ಕುದುರೆ, ಎತ್ತು, ಹಸು, ನಾಯಿ, ಬೆಕ್ಕು, ಇಲಿ, ಹಕ್ಕಿ, ಕಾಗೆ, ಗಿಳಿ, ನವಿಲು, ಹಾವು, ಮೀನು, ಜೇನು.

ಉ) ಸಂಖ್ಯಾವಾಚಕಗಳು

ಕನ್ನಡದ ಮೂಲ ಸಂಖ್ಯೆಗಳು ದೇಶ್ಯ ಪದಗಳಾಗಿವೆ.

ಒಂದು, ಎರಡು, ಮೂರು, ನಾಲ್ಕು, ಐದು, ಆರು, ಏಳು, ಎಂಟು, ಒಂಬತ್ತು, ಹತ್ತು, ನೂರು, ಸಾವಿರ.

ಊ) ಕ್ರಿಯಾಪದಗಳು

ದೈನಂದಿನ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಪದಗಳು.

ತಿನ್ನು, ಕುಡಿ, ಹೋಗು, ಬಾ, ನೋಡು, ಕೇಳು, ಮಾಡು, ಓದು, ಬರೆ, ನಗು, ಅಳು, ಮಲಗು, ಏಳು, ಓಡು.

೩. ದೇಶ್ಯ ಪದಗಳ ಚಾರಿತ್ರಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆ

ಕನ್ನಡವು ದ್ರಾವಿಡ ಭಾಷಾ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ್ದರಿಂದ, ದೇಶ್ಯ ಪದಗಳು ತಮಿಳು, ತೆಲುಗು ಮತ್ತು ಮಲಯಾಳಂ ಭಾಷೆಗಳ ಮೂಲ ಪದಗಳಿಗೆ ಹತ್ತಿರವಾಗಿರುತ್ತವೆ.

ಉದಾಹರಣೆಗೆ: * ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ 'ಕಣ್ಣು', ತಮಿಳಿನಲ್ಲಿ 'ಕಣ್', ತೆಲುಗಿನಲ್ಲಿ 'ಕನ್ನು'.

ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ 'ಹಾಲು', ತಮಿಳಿನಲ್ಲಿ 'ಪಾಲ್', ತೆಲುಗಿನಲ್ಲಿ 'ಪಾಲು'.

ಇದು ಈ ಭಾಷೆಗಳ ನಡುವಿರುವ ಏಕತೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ದೇಶ್ಯ ಪದಗಳ ಪ್ರಾಚೀನತೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

೪. ದೇಶ್ಯ ಪದಗಳ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯಗಳು

ದೇಶ್ಯ ಪದಗಳನ್ನು ಸಂಸ್ಕೃತ ಅಥವಾ ಅನ್ಯದೇಶ್ಯ ಪದಗಳಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸಲು ಈ ಕೆಳಗಿನ ಅಂಶಗಳು ಸಹಕಾರಿ:

ಮಹಾಪ್ರಾಣಗಳ ಅಭಾವ: ಅಪ್ಪಟ ದೇಶ್ಯ ಪದಗಳಲ್ಲಿ ರ್ಗೀಯ ವ್ಯಂಜನಗಳ ೨ನೇ ಮತ್ತು ೪ನೇ ಸಾಲಿನ ಅಕ್ಷರಗಳು (ಖ, ಘ, ಛ, ಝ...) ಇರುವುದಿಲ್ಲ.

ಸರಳತೆ: ಈ ಪದಗಳು ಸಂಯುಕ್ತಾಕ್ಷರಗಳ ಗೋಜಿಲ್ಲದೆ ಸರಳವಾಗಿರುತ್ತವೆ (ಉದಾ: ಮನೆ, ಹೊಲ).

ಅನುನಾಸಿಕಗಳ ಬಳಕೆ: ಙ, ಞ ಅಕ್ಷರಗಳ ಬಳಕೆ ದೇಶ್ಯ ಪದಗಳಲ್ಲಿ ತೀರಾ ಕಡಿಮೆ, ಬದಲಿಗೆ ಅನುಸ್ವಾರ ಅಥವಾ 'ನ/ಮ' ಬಳಕೆ ಹೆಚ್ಚು.

ಪ್ರಾಕೃತಿಕ ಶಬ್ದಗಳು: ಪ್ರಕೃತಿಯ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಅನುಕರಿಸುವ ಪದಗಳು (ಧಬಧಬ, ಪಟಪಟ) ದೇಶ್ಯ ಪದಗಳ ಪಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರುತ್ತವೆ.

೫. ದೇಶ್ಯ ಪದಗಳು vs ಅನ್ಯದೇಶ್ಯ ಪದಗಳು

ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಬಳಸುವ ಅನೇಕ ಪದಗಳು ದೇಶ್ಯ ಪದಗಳೆಂದು ಭಾಸವಾದರೂ ಅವು ಅನ್ಯದೇಶ್ಯಗಳಾಗಿರುತ್ತವೆ. ವ್ಯತ್ಯಾಸ ತಿಳಿಯಲು ಈ ಪಟ್ಟಿ ನೋಡಿ:

ವಸ್ತು/ವಿಷಯ: ದೇಶ್ಯ ಪದ (ಕನ್ನಡ)- ಅನ್ಯದೇಶ್ಯ ಪದ (ಪರಭಾಷೆ)

ಬರವಣಿಗೆ: ಬರೆಹ/ಲೇಖನಿ        -     ಪೆನ್ನು/ಕಲಂ

ಸ್ಥಳ:ಊರು/ತಾಣ.                   -       ಜಾಗ/ಪ್ರದೇಶ

ಸಮಯ:ಹೊತ್ತು              -   ಟೈಮು/ವೇಳೆ

ಆಹಾರ:ಕೂಳು/ಊಟ -       ಅನ್ನ (ಸಂಸ್ಕೃತ)

ಕಟ್ಟಡ:       ಮನೆ        -         ಬಂಗಲೆ/ಮಹಲ್

ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ದೇಶ್ಯ ಪದಗಳ ಬಳಕೆ

ಕನ್ನಡದ ಆದಿಕವಿಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು ಇಂದಿನ ಲೇಖಕರವರೆಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ದೇಶ್ಯ ಪದಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಹತ್ವ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ.

ವಚನ ಸಾಹಿತ್ಯ: ಬಸವಣ್ಣನವರ "ಕಳಬೇಡ ಕೊಲಬೇಡ" ವಚನದಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪಟ ದೇಶ್ಯ ಪದಗಳ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. ಇದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರಿಗೆ ತತ್ವಗಳನ್ನು ತಲುಪಿಸಲು ಸಹಕಾರಿಯಾಯಿತು.

ದಾಸ ಸಾಹಿತ್ಯ: ಪುರಂದರದಾಸರು ಮತ್ತು ಕನಕದಾಸರು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಭಾಷೆಯಾದ ದೇಶ್ಯ ಪದಗಳ ಮೂಲಕವೇ ಭಕ್ತಿ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಪ್ರಸಾರ ಮಾಡಿದರು.

ನವೋದಯ ಸಾಹಿತ್ಯ: ಕುವೆಂಪು, ಬೇಂದ್ರೆಯವರ ಕವಿತೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಲೆನಾಡಿನ ಅಥವಾ ಹಳ್ಳಿಯ ಸೊಗಡಿನ ದೇಶ್ಯ ಪದಗಳು ಕಾವ್ಯಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಚೈತನ್ಯ ನೀಡಿದವು.

೭. ದೇಶ್ಯ ಪದಗಳ ಉಳಿವು ಮತ್ತು ಅಳಿವು

ಇಂದಿನ ಜಾಗತೀಕರಣದ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಭಾಷೆಯ ಪ್ರಭಾವದಿಂದಾಗಿ ಅನೇಕ ದೇಶ್ಯ ಪದಗಳು ಮರೆಯಾಗುತ್ತಿವೆ.

ಉದಾಹರಣೆಗೆ: 'ಹೊತ್ತು' ಬದಲಿಗೆ 'ಟೈಮು', 'ಅಮ್ಮ' ಬದಲಿಗೆ 'ಮಮ್ಮಿ', 'ನೀರು' ಬದಲಿಗೆ 'ವಾಟರು' ಎಂಬ ಬಳಕೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆ.

ಆದರೆ ಭಾಷೆಯ ಜೀವಂತಿಕೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನಾವು ಈ ಮೂಲ ದೇಶ್ಯ ಪದಗಳನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಿರಬೇಕು.

ಸಾರಾಂಶ:

ದೇಶ್ಯ ಪದಗಳು ಕೇವಲ ಶಬ್ದಗಳಲ್ಲ, ಅವು ಕನ್ನಡಿಗರ ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಬದುಕು ಮತ್ತು ಇತಿಹಾಸದ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಗಳು. ಸಂಸ್ಕೃತದ ಪಾಂಡಿತ್ಯದ ನಡುವೆಯೂ ಕನ್ನಡವು ತನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿರುವುದು ಈ ಗಟ್ಟಿಮುಟ್ಟಾದ ದೇಶ್ಯ ಪದಗಳ ಬಲದಿಂದಲೇ.