ಕನ್ನಡ ವ್ಯಾಕರಣ: ವರ್ಣಮಾಲೆ ವಿಧಗಳು, ಒತ್ತಕ್ಷರಗಳು ಮತ್ತು ಉಚ್ಚಾರಣಾ ಸ್ಥಾನಗಳು (KPSC/TET/FDA)
ಕನ್ನಡ ವರ್ಣಮಾಲೆಯ ಕುರಿತಾದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮತ್ತು ವಿವರವಾದ ಮಾಹಿತಿ ಇಲ್ಲಿದೆ. ಇದು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ಪರೀಕ್ಷಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಆಕರ ಗ್ರಂಥದಂತೆ ಸಹಕಾರಿಯಾಗಬಲ್ಲದು.
ಕನ್ನಡ ವರ್ಣಮಾಲೆ: ಒಂದು ಸಮಗ್ರ ಅಧ್ಯಯನ
ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಾಚೀನವೂ, ಶ್ರೀಮಂತವೂ ಆದ ಭಾಷೆಯಾಗಿದ್ದು, ಇದಕ್ಕೆ ಸುಮಾರು ಎರಡು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಇತಿಹಾಸವಿದೆ. ಯಾವುದೇ ಒಂದು ಭಾಷೆಯನ್ನು ಕಲಿಯಲು ಆ ಭಾಷೆಯ ಮೂಲ ಅಕ್ಷರಗಳ ಜ್ಞಾನ ಅತ್ಯಗತ್ಯ. ಕನ್ನಡ ಅಕ್ಷರಮಾಲೆಯನ್ನು ಅಥವಾ ವರ್ಣಮಾಲೆಯನ್ನು ಶಾಸ್ತ್ರೀಯವಾಗಿ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಭಾಷಾ ಶುದ್ಧತೆಗೆ ಅಡಿಪಾಯವಾಗಿದೆ.
1. ಕನ್ನಡ ವರ್ಣಮಾಲೆ ಎಂದರೇನು?
ವರ್ಣ ಎಂದರೆ ಅಕ್ಷರ ಎಂದರ್ಥ. ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಾಲೆಯನ್ನು ಅಥವಾ ಕ್ರಮಬದ್ಧವಾದ ಜೋಡಣೆಯನ್ನು ವರ್ಣಮಾಲೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಕನ್ನಡ ವರ್ಣಮಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು 49 ಅಕ್ಷರಗಳಿವೆ.
2. ಅಕ್ಷರಗಳ ವರ್ಗೀಕರಣ
ಕನ್ನಡ ವರ್ಣಮಾಲೆಯನ್ನು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಮೂರು ವಿಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಲಾಗಿದೆ:
ಸ್ವರಗಳು (13)
ವ್ಯಂಜನಗಳು (34)
ಯೋಗವಾಹಗಳು (02)
ಅ) ಸ್ವರಗಳು (13 ಅಕ್ಷರಗಳು)
ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಉಚ್ಚರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿರುವ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಸ್ವರಗಳು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಅಂದರೆ, ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ಅಕ್ಷರದ ಸಹಾಯವಿಲ್ಲದೆ ಇವುಗಳನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಬಹುದು.
ಸ್ವರಗಳಲ್ಲಿ ಮೂರು ವಿಧ:
ಹ್ರಸ್ವಸ್ವರ (6): ಒಂದು ಮಾತ್ರೆ (ರೆಪ್ಪೆ ಹೊಡೆಯುವಷ್ಟು ಸಮಯ) ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಉಚ್ಚರಿಸುವ ಅಕ್ಷರಗಳು.
ಉದಾಹರಣೆ: ಅ, ಇ, ಉ, ಋ, ಎ, ಒ.
ದೀರ್ಘಸ್ವರ (7): ಎರಡು ಮಾತ್ರೆಗಳ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಉಚ್ಚರಿಸುವ ಅಕ್ಷರಗಳು.
ಉದಾಹರಣೆ: ಆ, ಈ, ಊ, ಏ, ಐ, ಓ, ಔ.
ಪ್ಲುತಸ್ವರ: ಎರಡು ಮಾತ್ರೆಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಅಕ್ಷರವನ್ನು ಎಳೆದು ಉಚ್ಚರಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಪ್ಲುತಸ್ವರ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. (ಉದಾ: ಅಣ್ಣಾ.., ರಾಮಾ..). ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಅಕ್ಷರ ಗುರುತಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಅಕ್ಷರದ ಮುಂದೆ '3' ಎಂಬ ಅಂಕಿಯಂತಹ ಗುರುತು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಆ) ವ್ಯಂಜನಗಳು (34 ಅಕ್ಷರಗಳು)
ಸ್ವರಗಳ ಸಹಾಯದಿಂದ ಉಚ್ಚರಿಸಲ್ಪಡುವ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ವ್ಯಂಜನಗಳು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಇವುಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವಾಗ ಹಲಂತ (್) ಚಿಹ್ನೆಯಿಂದ ಬರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ (ಉದಾ: ಕ್, ಖ್). ಇವುಗಳನ್ನು ಎರಡು ವಿಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಲಾಗಿದೆ:
1. ವರ್ಗೀಯ ವ್ಯಂಜನಗಳು (25)
ಇವುಗಳನ್ನು ಉಚ್ಚಾರಣಾ ಸ್ಥಾನಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಐದು ವರ್ಗಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಲಾಗಿದೆ. ಪ್ರತಿ ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಐದು ಅಕ್ಷರಗಳಿರುತ್ತವೆ.
ವರ್ಗ -> ಅಲ್ಪಪ್ರಾಣ ಅಕ್ಷರಗಳು (ಕಡಿಮೆ ಉಸಿರು), ಮಹಾಪ್ರಾಣ ಅಕ್ಷರಗಳು (ಹೆಚ್ಚು ಉಸಿರು), ಅನುನಾಸಿಕ (ಮೂಗಿನ ಸಹಾಯ)
- ಕ-ವರ್ಗ -> ಕ, ಗ | ಖ, ಘ | ಙ
- ಚ-ವರ್ಗ -> ಚ, ಜ | ಛ, ಝ | ಞ
- ಟ-ವರ್ಗ -> ಟ, ಡ | ಠ, ಢ | ಣ
- ತ-ವರ್ಗ -> ತ, ದ | ಥ, ಧ | ನ
- ಪ-ವರ್ಗ -> ಪ, ಬ | ಫ, ಭ | ಮ
ಗಮನಿಸಿ: ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ವರ್ಗದ 1 ಮತ್ತು 3ನೇ ಅಕ್ಷರಗಳು ಅಲ್ಪಪ್ರಾಣ, 2 ಮತ್ತು 4ನೇ ಅಕ್ಷರಗಳು ಮಹಾಪ್ರಾಣ ಹಾಗೂ 5ನೇ ಅಕ್ಷರ ಅನುನಾಸಿಕವಾಗಿದೆ.
ಅಲ್ಪಪ್ರಾಣ: ಕಡಿಮೆ ಉಸಿರಿನ ಸಹಾಯದಿಂದ ಉಚ್ಚರಿಸುವ ಅಕ್ಷರಗಳು (ವರ್ಗದ 1 ಮತ್ತು 3ನೇ ಅಕ್ಷರ).
ಮಹಾಪ್ರಾಣ: ಹೆಚ್ಚು ಉಸಿರು ಕೊಟ್ಟು ಉಚ್ಚರಿಸುವ ಅಕ್ಷರಗಳು (ವರ್ಗದ 2 ಮತ್ತು 4ನೇ ಅಕ್ಷರ).
ಅನುನಾಸಿಕ: ಮೂಗಿನ ಸಹಾಯದಿಂದ ಉಚ್ಚರಿಸುವ ಅಕ್ಷರಗಳು (ವರ್ಗದ 5ನೇ ಅಕ್ಷರ).
2. ಅವರ್ಗೀಯ ವ್ಯಂಜನಗಳು (9)
ಯಾವುದೇ ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದ ವ್ಯಂಜನಗಳನ್ನು ಅವರ್ಗೀಯ ವ್ಯಂಜನಗಳು ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಅಕ್ಷರಗಳು: ಯ, ರ, ಲ, ವ, ಶ, ಷ, ಸ, ಹ, ಳ.
ಇ) ಯೋಗವಾಹಗಳು (2 ಅಕ್ಷರಗಳು)
ಯಾವುದೇ ಅಕ್ಷರ ಅಥವಾ ಸ್ವರದ ಜೊತೆಗೂಡಿದರೆ ಮಾತ್ರ ಉಚ್ಚರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವ ಅಕ್ಷರಗಳಿಗೆ ಯೋಗವಾಹಗಳು ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಅನುಸ್ವರ ( ಂ ): 'ಅಂ' - ಪದಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಅಥವಾ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ವಿಸರ್ಗ ( ಃ ): 'ಅಃ' - ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಸಂಸ್ಕೃತ ಮೂಲದ ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ (ಉದಾ: ಅಂತಃಪುರ, ದುಃಖ).
3. ಗುಣಿತಾಕ್ಷರಗಳು (ಕಾಗುಣಿತ)
ವ್ಯಂಜನಕ್ಕೆ ಸ್ವರ ಸೇರಿದಾಗ ಗುಣಿತಾಕ್ಷರ ಅಥವಾ ಕಾಗುಣಿತ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.
ಸೂತ್ರ: ವ್ಯಂಜನ + ಸ್ವರ = ಗುಣಿತಾಕ್ಷರ
ಉದಾಹರಣೆ: ಕ್ + ಅ = ಕ, ಕ್ + ಆ = ಕಾ, ಕ್ + ಇ = ಕಿ... ಇತ್ಯಾದಿ.
4. ಸಂಯುಕ್ತಾಕ್ಷರಗಳು (ಒತ್ತಕ್ಷರಗಳು)
ಎರಡು ಅಥವಾ ಎರಡಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ವ್ಯಂಜನಗಳು ಸ್ವರದ ಸಹಾಯವಿಲ್ಲದೆ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಸೇರಿ, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸ್ವರದ ಸಹಾಯದಿಂದ ಉಚ್ಚರಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೆ ಅದನ್ನು ಸಂಯುಕ್ತಾಕ್ಷರ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಎರಡು ವಿಧ:
ಕನ್ನಡ ವ್ಯಾಕರಣದಲ್ಲಿ ಸಂಯುಕ್ತಾಕ್ಷರಗಳು ಅಥವಾ ಒತ್ತಕ್ಷರಗಳು ಭಾಷೆಯ ರಚನೆಗೆ ಬಹಳ ಮುಖ್ಯವಾದವು.
ಎರಡು ಅಥವಾ ಎರಡಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ವ್ಯಂಜನಗಳು ಸ್ವರದ ಸಹಾಯವಿಲ್ಲದೆ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಸೇರಿ, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸ್ವರದ ಸಹಾಯದಿಂದ ಉಚ್ಚರಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೆ ಅದನ್ನು ಸಂಯುಕ್ತಾಕ್ಷರ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.
ಸಂಯುಕ್ತಾಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಅವುಗಳ ರಚನೆಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಎರಡು ವಿಧಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಬಹುದು:
- ಸಜಾತಿಯ ಸಂಯುಕ್ತಾಕ್ಷರ
- ವಿಜಾತಿಯ ಸಂಯುಕ್ತಾಕ್ಷರ
1. ಸಜಾತಿಯ ಸಂಯುಕ್ತಾಕ್ಷರ
ಒಂದೇ ಜಾತಿಯ (ಒಂದೇ ವರ್ಗದ ಅಥವಾ ಒಂದೇ ಅಕ್ಷರದ) ಎರಡು ವ್ಯಂಜನಗಳು ಸ್ವರದ ಸಹಾಯವಿಲ್ಲದೆ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಸೇರಿ ಸಂಯುಕ್ತಾಕ್ಷರವಾದರೆ ಅದನ್ನು 'ಸಜಾತಿಯ ಸಂಯುಕ್ತಾಕ್ಷರ' ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.
ಸರಳವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಒಂದು ಅಕ್ಷರಕ್ಕೆ ಅದೇ ಅಕ್ಷರದ ಒತ್ತಕ್ಷರ ಬಂದರೆ ಅದು ಸಜಾತಿಯ ಸಂಯುಕ್ತಾಕ್ಷರ.
ರಚನೆಯ ಕ್ರಮ:
ವ್ಯಂಜನ + ಅದೇ ವ್ಯಂಜನ + ಸ್ವರ = ಸಜಾತಿಯ ಸಂಯುಕ್ತಾಕ್ಷರ.
ಪ್ರಮುಖ ಉದಾಹರಣೆಗಳು:
- ಅಕ್ಕ: ಕ್ + ಕ್ + ಅ = ಕ್ಕ (ಇಲ್ಲಿ 'ಕ' ಅಕ್ಷರಕ್ಕೆ 'ಕ' ಕಾರದ ಒತ್ತೇ ಬಂದಿದೆ)
- ಅಮ್ಮ: ಮ್ + ಮ್ + ಅ = ಮ್ಮ
- ಅಣ್ಣ: ಣ್ + ಣ್ + ಅ = ಣ್ಣ
- ಅಪ್ಪ: ಪ್ + ಪ್ + ಅ = ಪ್ಪ
- ಹಗ್ಗ: ಗ್ + ಗ್ + ಅ = ಗ್ಗ
ವಿಶೇಷತೆ:
ಸಜಾತಿಯ ಸಂಯುಕ್ತಾಕ್ಷರಗಳು ಪದಗಳಿಗೆ ಒತ್ತು ಅಥವಾ ದ್ವಿರುಕ್ತಿಯ ಗುಣವನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ. ಇವುಗಳನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸುವಾಗ ಆ ಅಕ್ಷರದ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಒತ್ತಡ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ.
2. ವಿಜಾತಿಯ ಸಂಯುಕ್ತಾಕ್ಷರ
ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಜಾತಿಯ (ಬೇರೆ ಬೇರೆ ವರ್ಗದ ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಅಕ್ಷರದ) ಎರಡು ಅಥವಾ ಎರಡಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ವ್ಯಂಜನಗಳು ಸ್ವರದ ಸಹಾಯವಿಲ್ಲದೆ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಸೇರಿ ಸಂಯುಕ್ತಾಕ್ಷರವಾದರೆ ಅದನ್ನು 'ವಿಜಾತಿಯ ಸಂಯುಕ್ತಾಕ್ಷರ' ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಅಂದರೆ, ಒಂದು ಅಕ್ಷರಕ್ಕೆ ಇನ್ನೊಂದು ಬೇರೆಯದೇ ಅಕ್ಷರದ ಒತ್ತಕ್ಷರ ಬರುವುದು.
ರಚನೆಯ ಕ್ರಮ:
ವ್ಯಂಜನ + ಬೇರೆ ವ್ಯಂಜನ + ಸ್ವರ = ವಿಜಾತಿಯ ಸಂಯುಕ್ತಾಕ್ಷರ
ಪ್ರಮುಖ ಉದಾಹರಣೆಗಳು:
- ವಿದ್ಯಾ: ದ್ + ಯ್ + ಆ = ದ್ಯಾ (ಇಲ್ಲಿ 'ದ' ಅಕ್ಷರಕ್ಕೆ 'ಯ' ಕಾರದ ಒತ್ತು ಬಂದಿದೆ)
- ಚಂದ್ರ: ದ್ + ರ್ + ಅ = ದ್ರ
- ಪುಸ್ತಕ: ಸ್ + ತೃ + ಅ = ಸ್ತ
- ಸೂರ್ಯ: ರ್ + ಯ್ + ಅ = ರ್ಯ
- ಕೃಷ್ಣ: ಷ್ + ಣ್ + ಅ = ಶ್ಣ
ವಿಶೇಷತೆ:
ವಿಜಾತಿಯ ಸಂಯುಕ್ತಾಕ್ಷರಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಸಂಸ್ಕೃತ ಮೂಲದ ಪದಗಳಲ್ಲಿ (ತತ್ಸಮ ಪದಗಳು) ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ. ಇವು ಭಾಷೆಗೆ ಹೊಸ ಧ್ವನಿ ಮತ್ತು ಗಾಂಭೀರ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ.
ಸಜಾತಿಯ ಮತ್ತು ವಿಜಾತಿಯ ಸಂಯುಕ್ತಾಕ್ಷರಗಳ ವ್ಯತ್ಯಾಸ
ಲಕ್ಷಣ: ಸಜಾತಿಯ ಸಂಯುಕ್ತಾಕ್ಷರ- ವಿಜಾತಿಯ ಸಂಯುಕ್ತಾಕ್ಷರ.
ವ್ಯಂಜನಗಳ ವಿಧ :ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ಎರಡು ವ್ಯಂಜನಗಳು ಸೇರುತ್ತವೆ. -ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರೀತಿಯ ವ್ಯಂಜನಗಳು ಸೇರುತ್ತವೆ.
ಒತ್ತಕ್ಷರ ಮೂಲ :ಅಕ್ಷರದ ಒತ್ತೇ ಇರುತ್ತದೆ. -ಮೂಲ ಅಕ್ಷರಕ್ಕಿಂತ ಭಿನ್ನವಾದ ಒತ್ತು ಇರುತ್ತದೆ.
ಸಜಾತಿಯ ಸಂಯುಕ್ತಾಕ್ಷರಗಳು:
ಉದಾಹರಣೆ
ಅಕ್ಕ, ತಮ್ಮ ವಿದ್ಯಾ, ರತ್ನ
ಬಟ್ಟೆ (ಟ್ + ಟ್ + ಎ)
ಹೊಟ್ಟೆ (ಟ್ + ಟ್ + ಎ)
ಕಣ್ಣು (ಣ್ + ಣ್ + ಉ)
ಬೆಲ್ಲ (ಲ್ + ಲ್ + ಅ)
ಮಗ್ಗು (ಗ್ + ಗ್ + ಉ)
ವಿಜಾತಿಯ ಸಂಯುಕ್ತಾಕ್ಷರಗಳು:
ಉದಾಹರಣೆ
ಸೊಪ್ಪು, ಹಳ್ಳ ಭಕ್ತಿ, ಶಕ್ತಿ
ಅಗ್ನಿ (ಗ್ + ನ್ + ಇ)
ಪ್ರಶ್ನೆ (ಶ್ + ನ್ + ಎ)
ಪತ್ರಿಕೆ (ತ್ + ರ್ + ಇ)
ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ (ತ್ + ರ್ + ಯ್ + ಅ - ಇಲ್ಲಿ ಮೂರು ವ್ಯಂಜನಗಳಿವೆ)
ಚಕ್ರ (ಕ್ + ರ್ + ಅ)
ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಲೇಖನಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಎರಡೂ ವಿಧದ ಸಂಯುಕ್ತಾಕ್ಷರಗಳು ಭಾಷೆಯ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಮತ್ತು ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿವೆ. ಪರೀಕ್ಷಾ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಇವುಗಳ ವಿಂಗಡಣೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದು ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ.
5. ಉಚ್ಚಾರಣಾ ಸ್ಥಾನಗಳು (ಸ್ಥಳೀಯ ವರ್ಗೀಕರಣ)
ಅಕ್ಷರಗಳು ಹುಟ್ಟುವ ಸ್ಥಾನಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಹೀಗೆ ವರ್ಗೀಕರಿಸಬಹುದು:
ಕಂಠ್ಯಗಳು: ಗಂಟಲಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುವ ಅಕ್ಷರಗಳು (ಕ, ಖ, ಗ, ಘ, ಙ, ಅ, ಆ, ಹ).
ತಾಲವ್ಯಗಳು: ತಾಲೂ (ಅಂಗಳ) ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುವವು (ಚ, ಛ, ಜ, ಝ, ಞ, ಇ, ಈ, ಯ, ಶ).
ಮೂರ್ಧನ್ಯಗಳು: ನಾಲಿಗೆಯು ಮೇಲ್ದವಡೆಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದಾಗ ಹುಟ್ಟುವವು (ಟ, ಠ, ಡ, ಢ, ಣ, ಋ, ರ, ಷ, ಳ).
ದಂತ್ಯಗಳು: ಹಲ್ಲಿನ ಸಹಾಯದಿಂದ ಹುಟ್ಟುವವು (ತ, ಥ, ದ, ಧ, ನ, ಲ, ಸ).
ಓಷ್ಠ್ಯಗಳು: ತುಟಿಗಳ ಸಹಾಯದಿಂದ ಹುಟ್ಟುವವು (ಪ, ಫ, ಬ, ಭ, ಮ, ಉ, ಊ).
ಕನ್ನಡ ವರ್ಣಮಾಲೆಯು ಕೇವಲ ಅಕ್ಷರಗಳ ಗುಂಪಲ್ಲ, ಅದು ಒಂದು ಸುಸಂಸ್ಕೃತ ಭಾಷಾ ವಿಜ್ಞಾನ.
ಈ 49 ಅಕ್ಷರಗಳ ಸ್ಪಷ್ಟ ಜ್ಞಾನವಿದ್ದರೆ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಓದಲು, ಬರೆಯಲು ಮತ್ತು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.
ಆಧುನಿಕ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ 'ೠ'ಅಕ್ಷರ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ಅವುಗಳ ಮಹತ್ವವಿದೆ.
ಕಾಮೆಂಟ್ಗಳು
ಕಾಮೆಂಟ್ ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡಿ